واليبال از سال 1895، كه ابتدا در آمريكا شروع شده و توسط (در ميان سايرين) ارتش آمريكا و YMCA در سرتاسر جهان گسترش يافت. در سال 1956، كميته ورزش هلند،‌ فرمت جديد مسابقه‌اي به نام واليبال نشسته،‌كه تركيبي از Sitzball- يعني ورزش داراي ريشه آلماني- و نيز واليبال را معرفي كرد. از آن زمان تا كنون واليبال نشسته به يكي از بزرگ‌ترين ورزش در مسابقات معلولين جهان و نيز واليباليست‌هاي غير معلول داراي آسيب ديدگي مچ يا زانو، تبديل شده است. واليبال نشسته يكي از ورزش‌هاي مهم در برنامه ورزش پارالمپيك به حساب آمده است.
رقابت‌هاي بين‌المللي واليبال نشسته از سال 1967 برگزار شده‌اند و وارد برنامه سازمان ورزش‌هاي بين‌المللي معلولين در سال 1978 گرديد.

واليبال نشسته در سال 1980 در برنامه پارالمپيك گنجانده شد و رقابت‌هاي قهرماني جهان از سال 1993 برگزار شده اند، امروزه، ورزش توسط سازمان جهاني واليبال معلولين، كه يك فدراسيون بين‌المللي است و با IPC همكاري نزديك دارد، هدايت مي‌شود.

وانين اين ورزش، اساساً همان است كه در رقابت غير معلولين مورد تأييد فدراسيون بين‌المللي واليبال اجرا مي‌شوند، اما با توجه به نيازهاي خاص معلولين تغيير پيدا كرد. اين ورزش، توسط جوانان و نيز ورزشكاران زن و مرد داراي سن و سال بيشتر انجام مي‌شود،‌حتي در تيم‌هاي مختلط نيز اين ورزش انجام مي‌پذيرد. اين يك ورزش سريع، هيجان انگيز و لذت بخش است، كه به روشني ورزشكار بودن ورزشكاران را نشان مي‌دهد حتي وقتي كه روزي زمين به صورت نشسته انجام شود.